ابزار پیش بینی دیابت، خطر این بیماری را بیش از حد ارزیابی می کند و اضطراب غیرضروری ایجاد می نماید

21 ژانویه 2020- پرسشنامه یFINDRISC ، بطور گسترده ای برای پیش بینی میزان خطر ابتلا به دیابت نوع 2 در طی بیست سال گذشته استفاده شده است، اما یافته های جدید نشان می دهد که این پرسشنامه علاوه بر پیش بینی بیش از حد خطر، به اندازه کافی قادر به تشخیص آسیب پذیرترین افراد نیست.

دیابت نوع 2 به دلیل شیوه زندگی و ژنها ایجاد می شود. افرادی که ورزش نمی کنند، یا اضافه وزن دارند یا چاق می شوند، از جمله افرادی هستند که بیشتر در معرض خطر هستند.

امتیاز خطر دیابت فنلاند، یاFINDRISC ، یک ابزار توصیه شده برای بررسی میزان خطر ابتلا به دیابت نوع 2 است. این پرسشنامه از بیماران در مورد سبک زندگی، اندازه گیریهای بدن و سابقه پزشکی خود و خانواده ی آنها سؤال می کند.

دکتر Anne Jølle، متخصص طب عمومی در گروه پزشکی اجتماعی و پرستاریNTNU ، در نروژ می گوید: نتایج این پرسشنامه برای پیش بینی خطر ابتلای یک فرد در طی ده سال آینده به دیابت مفید نمی باشد. این ابزار، خطر دیابت را بیش از حد ارزیابی می کند، و این باعث می شود غربالگری برای افرادی که در واقع به کمک نیاز دارند، دشوارتر شود. همچنین می تواند اضطراب غیرضروری ایجاد کند.

دکتر Jølleنویسنده ی اول یک مطالعه ی جدید است که درOpen Diabetes Research & Care  منتشر شده است.

تحقیقات جدید نشان می دهد که به نتایجFINDRISC  آنگونه که در حال حاضر مورد استفاده قرار می گیرد، نمی توان اعتماد کرد. شیوه های این پرسشنامه مبتنی بر مطالعه ای از دهه 1990 است. تحقیقات انجام شده در بیمارستان NTNU و بیمارستان سنت اولاوس نشان می دهد آنگونه که امروزه از این ابزار استفاده می شود، صحیح نیست.

برآورد و غربالگری ضعیف

ژول می گوید: ما در می یافتیم که خطر واقعی ابتلا به دیابت در بین افرادی با نمرات بالای FINDRISC، تنها نیمی از مقدار پیش بینی شده است. این ابزار همچنین برای شناسایی افراد در معرض خطر بسیار بالا، مناسب نیست.

او می گوید پیش از این، تصور می شد در مقیاس 0 تا 26 ، افرادی که نمره ی 15 یا بالاتر را می گیرند، حداقل در معرض 30 درصد خطر بیشتر برای ابتلا به دیابت نوع 2 در طی 10 سال آینده قرار دارند. اما یافته های ما نشان می دهد که خطر ابتلا به دیابت نوع 2 طی 10 سال آینده، در این افراد فقط 15٪ یا نصف مقداری است که با این نمره تصور می کردیم.

گروه تحقیق درNTNU  ، 47804نفر را که در ابتدای مطالعه هیچ تشخیص دیابت نداشتند، دنبال کردند.

شركت كنندگان در هنگام مطالعه بزرگ HUNT3از سال 2006 تا 2008 همه 20 سال و مسن تر بودند. HUNT(مطالعه بهداشت و درمان Nord-Trøndelag) از سال 1980 تاکنون اطلاعات بهداشتی را در مورد افراد منطقه Trøndelagجمع آوری كرده است، و داده های آنها در حال حاضر به طور گسترده در مطالعات طولی استفاده می شود.

محققان داده های بهداشتی مورد استفاده از پایگاه داده HUNT را با اطلاعاتی از پایگاه داده نسخه نروژی مقایسه کردند تا ببینند آیا شرکت کنندگان داروی کاهش دهنده ی قند خون را طی یک دوره 10 ساله دریافت کرده اند. اگر جواب مثبت بود، به نظر می رسید که فرد به دیابت نوع 2 مبتلا شده باشد.

هیچ غربالگری عملی وجود ندارد

یکی از نویسندگان این مقاله، دکتر Bjørn Olav vsvold از HUNT می گوید: ما می توانیم در عوض بگوییم هر كسی كه نمره ی FINDRISC او 11 یا بالاتر باشد، خطر ابتلا به دیابت نوع 2 برای او در 10 سال آینده افزایش می یابد.

این رویکرد ممکن است محققان را قادر سازد تا از هر چهار نفر، سه نفر را که در ده سال آینده به دیابت مبتلا می شوند، شناسایی کنند. با این حال، از هر سه نروژی فقط یک نفر به طور بالقوه در گروه در معرض خطر بیشتر قرار گرفت، و تنها یک نفر از هر 10 نفر در ده سال آینده به دیابت مبتلا شد.

این روش غربالگری، به خصوص برای شناسایی افراد پرخطر عملی نیست. همچنین برای شناسایی دقیق افرادی که باید در برنامه های پیشگیری شرکت کنند، مفید نیست.

دکتر Åsvold می گوید: هدف از محاسبه ی خطر دیابت نوع 2 ، شناسایی افرادی است که در معرض بیشترین خطر قرار دارند، به طوری که بتوان از آنها برای انجام اقدامات پیشگیرانه ی مؤثر دعوت کرد.

اداره بهداشت، درمان و امور اجتماعی نروژ اقدامات "مداخله ساختاری شدید شیوه زندگی" را توصیه می کند. این به معنای درمان متنوع و بین رشته ای است که باید بصورت پیشگیرانه باشد. معمولاً شامل فعالیت بدنی، ورزش، تغییر رژیم و رفتار درمانی است.

دکتر ژول می گوید: نظارت بر افراد در معرض خطر ابتلا به دیابت چالش برانگیز است. به پرسنل و زمان نیاز دارد که بخش خدمات درمانی اولیه نمی تواند این کار را ساماندهی کند. آنچه توصیه می کنیم پیگیری بیماران برای مدت طولانی تر از شش ماه ، چندین بار در هفته است. این توصیه مبتنی بر ایجاد خدمات محلی مبتنی بر گروه و آستانه ی پایین در جوامع است. پزشک عمومی باید بیماران را به این گروه ها معرفی کند، که در حال حاضر در نروژ با نام Frisklivssentraler(مراکز زندگی سالم) شناخته می شوند، اما آنها همچنین می توانند شامل انواع دیگر برنامه های گروهی باشند. مطالعات متعددی نشان می دهد که شروع و پیشرفت دیابت نوع 2 با این نوع مداخله می تواند به تأخیر بیفتد. این دقیقاً همان چیزی است که در نروژ توصیه می شود.

نگرانی غیر ضروری و انتخاب نادرست

دو مشکل در روشی که امروزه FINDRISC مورد استفاده قرار می گیرد، وجود دارد. اول این که خطر دیابت را بیش از حد ارزیابی می کند، و باعث ایجاد نگرانی برای بسیاری از افرادی می شود که واقعاً در معرض خطر نیستند، دوم این که افراد را بطور اشتباه شناسایی می کند. این بدان معنا است که اکثر افرادی که نیاز به پیگیری و نظارت دارند، با این ابزار شناسایی نشده و این خدمات را دریافت نمی کنند و همین موضوع این غربالگری را کاملاً بی معنی می کند.

تاکنون تحقیقات کمی برای ارزیابی FINDRISC انجام شده است. شاید به این دلیل باشد که تصور می شد که می توان کاملا به آن اعتماد کرد. ژول می گوید: آنچه به نظر می رسد صحیح است، باید با نتایج تحقیقاتی مستند حمایت شود. به نظر من، دستورالعمل های بهداشت و درمان نروژی در مورد غربالگری دیابت نوع 2 باید تغییر یابد.

ابزارهای بهتری نیاز داریم

پرفسور Kåre I. Birkeland، استاد مؤسسه پزشکی بالینی در دانشگاه اسلو می گوید: این یک مطالعه مهم است که ارزیابی ریسک و جلوگیری از دیابت نوع 2 را در دستور کار قرار داده است. بیرکلند همچنین رئیس شورای پزشکی انجمن دیابت نروژ است.

وی گفت: این مطالعه به جنبه های جالب جدیدی توجه کرده است. این مطالعه به نیاز ما به ابزارهای بهتری نسبت به FINDRISC برای شناسایی افراد در معرض خطر دیابت نوع 2 که به اقدامات پیشگیرانه ی ویژه نیاز دارند، اشاره می کند.

بیرکلند گفت: جای تعجب ندارد که نتایج این مطالعه در یک گروه کوهورت در نروژ از سال 2006 تا 2008 که به مدت 10 سال پس از آن دنبال شده اند، در مقایسه با شرایط فنلاند در 10 تا 15 سال قبل متفاوت است.

وی ادامه داد: ما می دانیم که شیوع دیابت در آن دوره به شدت افزایش یافته بود و نحوه ی تشخیص دیابت امروز کاملاً با آن زمان متفاوت است. همانطور که نویسندگان نیز در مقاله اظهار نظر کرده اند، استفاده از تست HbA1c باعث شده است که تشخیص دیابت برای پزشکان عمومی ساده تر شود. همچنین جمعیت تشخیص داده شده تغییر کرده است.

 با توجه به این پیش زمینه، بیرکلند با تعجب این مسئله را بیان کرد که این مطالعه، شیوع دیابت را در 10 سال بعد بیشتر از 10-15 سال قبل در فنلاند نشان نداد.

امروزه درمان دیابت نیز بسیار متفاوت است، زیرا تعداد و انواع داروهای موجود به میزان قابل توجهی افزایش یافته است. این عامل همچنین روی یافته ها تأثیر می گذارد، زیرا شیوع دیابت بر اساس افرادی که از داروهای دیابت استفاده می کردند، ارزیابی شده است.

بیرکلند گفت: امیدوارم که این یافته ها محققان را به سمت ایجاد مدل های جدید و بهتر برای پیدا کردن افراد پرخطر برای دیابت نوع 2 و همچنین شناسایی عوامل محافظت کننده راهنمایی کند. ممکن است براساس نتایج حاصل از مطالعه ی HUNT4 این امر امکان پذیر گردد.

سیاست بهداشتی

دکتر Turid G. Spilling، رئیس ارتباطات انجمن دیابت، می گوید: مطالعه HUNT یک مطالعه ی مهم است، این مطالعه در مورد ابزاری است که تقریبا 20 سال از آن استفاده کرده ایم.

وی خاطرنشان كرد كه اختلافات ملی و تاريخی به اين معنی است كه FINDRISC ممكن است در پيش بینی ديابت در نروژ در دهه 2000 ، مانند فنلاند در دهه 1980 يكسان نباشد.

نتایج حاصل از HUNT همچنین اهمیت مطالعات بزرگ اپیدمیولوژیکی را نشان می دهد که می تواند تغییرات مهمی را برای سلامتی ما به همراه داشته باشد. در این زمینه، ثبت ملی دیابت بسیار مفید خواهد بود.

او گفت: اکنون مهم است که نتایج حاصل از HUNT را در دستور کار سیاست گذاری سلامت قرار دهیم ، به این ترتیب که ابزارهای بهتری برای تشخیص زودرس دیابت نوع 2 داریم. به این ترتیب، افراد بیشتری می توانند زودتر کمک بگیرند، و ما می توانیم از پیشرفت بیماری و عوارض جدی بعدی آن در بسیاری از افراد جلوگیری کنیم.

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2020-01-diabetes-tool-overestimates-unnecessary-anxiety.html